Jaja

Heej all!

Mijn moeder is erg ziek, ze heeft een tumor bij de hersenstam. Deze tumor is in principe goedaardig en ze heeft er momenteel relatief weinig last van, maar wanneer deze niet wordt weg gehaald kunnen er vitale functies uit gaan vallen vanwege de druk. Daarom wordt ze op 12 juli aanstaande geopereerd. De operatie is net zo goed levensbedreigend, alleen al vanwege de narcose voor een 10-15 urige operatie. Laat staan vanwege het feit dat ze zo dicht bij de hersenstam zitten, en van te voren niet precies weten waar de tumor zit. Moeten ze door de hersenstam heen om deze weg te kunnen halen dan moeten ze "op goed geluk" iets doorknippen terwijl alle belangrijke functies daar zitten.

Over het algemeen kan ik er wel redelijk goed mee om gaan voor mn gevoel, maar soms hoeft er maar iets heel stoms te gebeuren waardoor ik volledig "instort", begin te huilen en niet meer kan stoppen zonder dat ik echt een duidelijke aanleiding kan aanwijzen. Nu is mijn vraag of er meer mensen zijn die zoiets mee gemaakt hebben of nu meemaken en hoe zij er mee om gaan/zijn gegaan. Ik ben erg benieuwd of er mensen zijn die bijvoorbeeld weten hoe ik er voor kan zorgen dat ik niet door een mislukte training al in tranen uitbarst maar daar iets meer controle over kan krijgen. Als ik bewust met iemand praat over wat er aan de hand is vind ik het niet vervelend ofzo maar zomaar zonder , in elk geval voor andere, duidelijke reden vind ik wel lastig...

Stiekem hoop ik natuurlijk dat niemand me kan helpen, want dat zou betekenen dat er hier niemand is die dit heeft moeten meemaken, maar ik verwacht dat niet echt, dus als er iemand is die een goede suggestie heeft is die meer dan welkom!!

__________________
Don't cry because it's over, smile because it happend