Beste lezers,
Ik zit in het vierdejaar van SPH Social Work en schrijf een paper. Zie vetgedrukt wat ik reeds heb geschreven.
Inleiding
Het is nog niet zo heel lang geleden dat het gebruikelijk was verstandelijk gehandicapten te huisvesten in grootschalige instituten buiten de stad. Bij zowel de ‘bewoners’ van de instituten als het behandelende en verzorgende personeel is de overtuiging gaan groeien dat het beter en wenselijk zou zijn om verstandelijke gehandicapten in de samenleving te positioneren als volwaardige burgers met beperkingen én mogelijkheden.
Verstandelijke gehandicaptenzorg in Nederland heeft de laatste jaren te maken met beleid gericht op vermaatschappelijking. Hieronder wordt verstaan: het streven om de zorg zoveel mogelijk in de samenleving te laten plaatsvinden. Een belangrijk motief voor vermaatschappelijking is de overtuiging dat mensen met een verstandelijke beperking in de eerste plaats burger zijn – en niet primair patiënt, bewoner of cliënt – en als zodanig aan de maatschappij moeten kunnen deelnemen.
Om vermaatschappelijking te doen slagen, moeten verstandelijk gehandicapten niet in instellingen buiten de samenleving wonen, maar tussen de andere bewoners van Nederland. Zijn mensen met een verstandelijke beperking eigenlijk wel gebaat bij vermaatschappelijking van de zorg? Ik denk het wel en zal dit onderbouwen met de volgende stelling:
Vermaatschappelijking is een verbetering voor verstandelijk gehandicapte mensen.
Om mijn betoog kracht te geven, maak ik gebruik gemaakt van drie Nederlandse en twee Engelse artikelen. Na behandeling van de stelling zal ik door middel van een conclusie, mijn eigen visie en aanbevelingen zichtbaar maken.
[size=1]
Om mijn betoog kracht te geven, maak ik gebruik gemaakt van drie Nederlandse en twee Engelse artikelen. Na behandeling van de stelling zal ik door middel van een conclusie, mijn eigen visie en aanbevelingen zichtbaar maken.
Wie kan me wat tips geven bij het verder schrijven van de paper? [ Mijn /SIZE]
Mijn email is:
w.janssen36@chello.nl
groet wim