Gister heeft iemand mij best wel gekwetst door mij in het hokje Niet-Christen te stoppen. En als je het heel kort door de bocht zou zien, betekende het dat ik door NIET te geloven minder waard zou zijn en gewoon niet goed genoeg. Zelf vind ik dat heel moelijk omdat ik vind dat je iedereen moet proberen te accepteren zoals ze zijn waarbij geloof, geaardheid, politieke voorkeur (weet niet wat nog meer) niks hoeft uit te maken. Ik ben daarom ook benieuwd wie er hier geloofd of niet geloofd, en waarom wel en waarom niet. Maar vooral wat julie vinden van het feit dat je volgens bepaalde mensen minder waard bent dan de rest.
(achteraf is dit alles door diegene niet zo bedoeld en is alles weer goed gekomen )
Laatst gewijzigd door Li-LaLolliepop : 15 september 2005 om 12:55.
Ook ik ben niet gelovig met betrekking tot religie, ... verder soms erg goedgelovig
Vind zeker dat het helemaal nix uitmaakt of iemand een bepaalde religie aanhangt of niet en men moet er geen waarde oordelen over vellen. Religie/geloof of hoe je het ook noemt, is iets persoonlijks en dat moet je zelf een vorm geven maar inderdaad geen anderen mee lastigvallen...
Tja, het geloof (in welke vorm dan ook) is gericht op het vormen van een groep, gelijkgestemden en mensen met dezelfde overtuigingen. Waar groepen gevormd worden zullen mensen uit de boot vallen, om welke reden dan ook: om hun kleur, haar, ogen, taal, afkomst, vrienden...
Waar groepen mensen bij elkaar zijn, zal gepraat worden over elkaar en over anderen. Waar gepraat wordt over anderen zullen niet alleen maar goede dingen gezegt worden. Waar slechte dingen gezegt worden zal vanzelf afkeuring ontstaan, afkeuring van anderen omdat zij anders zijn...
Zeg nou eens zelf, welk geloof keurt het eigenlijk wel goed als je het niet aanhangt? Geen één.... je zal het altijd fout doen in de ogen van een ander...
Ik ben er van overtuigt dat er geen god is. Ik heb geen moeite met mensen die wel in een god geloven, als zij daar gelukkig van worden moeten ze dat doen.
Waar ik wel moeite mee heb zijn gelovigen die menen dat het hun roeping is het geloof over te brengen naar anderen. Die zie je onuitgenodigd voor de deur staan, die spreken je ongevraagt aan op straat, die hangen grote posters op het station, die staan de longen uit hun lijf te schreeuwen en te zingen in de stad..Je kan er niet omheen en dat vind ik erg vervelend. Prima dat je gelooft maar hou dat lekker voor jezelf!!
Stelling: mensen die zeggen nergens in te geloven, hebben gewoon nog nooit de moeite genomen om zich erin te verdiepen.
Is overigens niet hetzelfde als kijken welke grote religieuze stroming bij jou past, maar kom op, nergens in geloven? kijk om je heen: zijn alle unieke levensvormen ontstaan uit chemisch-fysiche processen? waar is het allemaal begonnen dan? is alles wetenschappelijk verklaarbaar? De wetenschap kan al teruggaan tot drie seconden ná het ontstaan van leven, maar weet tegelijkertijd dat ze het moment zelf nooit zullen kunnen vatten...
Oorspronkelijk geplaatst door Pietert Uitterlinden
Stelling: mensen die zeggen nergens in te geloven, hebben gewoon nog nooit de moeite genomen om zich erin te verdiepen.
Is overigens niet hetzelfde als kijken welke grote religieuze stroming bij jou past, maar kom op, nergens in geloven? kijk om je heen: zijn alle unieke levensvormen ontstaan uit chemisch-fysiche processen? waar is het allemaal begonnen dan? is alles wetenschappelijk verklaarbaar? De wetenschap kan al teruggaan tot drie seconden ná het ontstaan van leven, maar weet tegelijkertijd dat ze het moment zelf nooit zullen kunnen vatten...
Daar durf ik weer op te stellen dat als je gelooft in een God of iets onverklaarbaars, je twee dingen door elkaar haalt. Wetenschap en religie moet je niet willen combineren.
Stukje bij beetje verklaren we meer. Iets dat je niet begrijpt, verklaren met iets dat helemaal niet te begrijpen valt is niet goed om je heen kijken.
Dat neemt niet weg, dat het belangrijkste doel in mijn ogen van ergens in geloven, steun en richting geven aan je leven, niet verloren gaat. Ik geloof in dat alles te verklaren valt, hoewel ik het waarschijnlijk in mijn leven niet ga meemaken. Daar heb ik goed over nagedacht en daar voel ik me verrekte lekker en vrij bij
Oorspronkelijk geplaatst door Pietert Uitterlinden
Stelling: mensen die zeggen nergens in te geloven, hebben gewoon nog nooit de moeite genomen om zich erin te verdiepen.
Ik heb mij de afgelopen tijd er wel behoorlijk in verdiept. Ik kwam er namelijk achter dat toch wel een behoorlijk aantal van mij vrienden ergens in geloofd. En ik vind het interessant dat iedereen er weer totaal anders over denkt terwijl het toch dezelfde God en bijbel zijn. Maar de basis is toch dat ze allemaal de liefde van God voelen en daar steun aan hebben. Dus is geloven niet eerder een gevoel? Gewoon een gevoel dat je niet perse hoeft te begrijpen maar op kan vertrouwen dat die er altijd is, maar vooral een gevoel die je niet hoeft te verklaren?
Ik vind het lastig. Vind het namelijk heel boeiend hoe alles om mij heen in elkaar zit. En als je een reactie opwekt wat daar de natuurkundige/scheikundige gevolgen van zijn. Dus ik houd ervan om dingen te kunnen verklaren. (anders ga je ook geen Forensisch Onderzoek studeren) En daarom vind ik het moeilijk om al het goddelijke te aanvaarden en volkomen te kunnen accepteren.